MOMENTO MORI

Oswaldo Guayasamin

Καυγαδίζουν και μακρηγορούν,

γλεντούν, κλαίνε, πίνουν,

γελούν, παραπονιούνται και χασομερούν,

έτσι σπαταλάνε τη ζωή τους.

Αγοράζουν, λεηλατούν δάση και ανακυκλώνουν,

πληγώνονται και πληγώνουν,

πίνουν καφέδες, μονολογούν και φλυαρούν

ακούν για να απαντήσουν,

δουλεύουν για τα κέρδη,

μιλούν για να μιλούν,  κάτι να πουν και εκείνοι.

έτσι σπαταλάνε τη ζωή τους.

Αδικούν και αδικούνται, έξαλλοι για μια ευτυχία που τους στερήθηκε

για ένα όνειρο που έγινε εφιάλτης,

εχουν οι άλλοι και δεν έχουν εκείνοι...

Με τη βία διεκδικούν μια θέση σε ένα σκοτεινό παράδεισο,

βουτηγμένοι στα λούσα και τον χρυσό,

στο αίμα και την εκδίκηση,

όλα για μια θέση στο θεωρείο,

έτσι σπαταλάνε τη ζωή τους.

Ερωτεύονται, πηγαίνουν σε πινακοθήκες,

ταξιδεύουν, κάνουν παιδιά και σπουδάζουν,

αρρωσταίνουν και σφύζουν από υγεία,

διαβάζουν εφημερίδα, σχολιάζουν και κρίνουν,

έτσι σπαταλάνε τη ζωή τους.

Συνοδοιπόροι σε μια τυχαία συνάντηση της μοίρας,

ανίδεοι και κουτοί,

αγνοούν αυτό που καραδοκεί,

ξεχνιούνται ενώ θα ξεχαστούν,

Μα τελικά, στη ζωή,

ισότητα υπάρχει μόνο σ' ένα πράγμα,

στο θάνατο.